Yeryüzüne, altı bin ışık yılından fazla bir uzaklıkta “Black Widow Pulsar” isimli hızla dönen bir nötron yıldızı, her 9 saatte birbirlerinin etrafında dönerken yörüngesindeki kahverengi cüce yıldızı radyasyonla bombalıyor. Dünya’dan bu olayı gözlerken, bu vahşi dansın sadece bir izleyicisi olduğunuzu düşünebilirsiniz. Ama aslında iki yıldız da sizi kendilerine çekiyor. Siz de onları çekiyorsunuz, kilometrelerce uzaktan etkili
yer çekimi sayesinde. Yer çekimi kütlesi olan iki nesne arasındaki çekim kuvvetidir—kütlesi olan herhangi iki nesne. Bu da demektir ki evrendeki her nesne diğer bütün nesneleri kendine çeker. Her yıldız, kara delik, her insan, akıllı telefon ve atom sürekli çekim içindelerdir. Öyleyse neden dört bir yandan çekildiğimizi hissetmiyoruz?
